معرفی فایل های سربرگ (Header Files)

C++ یک زبان عظیم است,به طوری که از مجموعه دستورهای گوناگون,که از بخش های مختلف سرچشمه می گیرند,برای انجام کار استفاده می کند.برخی از این دستورات از فایل های در کامپیوتر که شما به سادگی در برنامه قرار داده اید می آیند.این دستورات یا فایل ها همچنین کتابخانه ها نیز نامیده می شوند.برای آسان تر شدن کار,برخی از این کتابخانه ها از قبل برای شما نوشته شده اند,در نتیجه می توانید آن ها در برنامه ی خود قرار دهید,شما از قبل یک شالوده ی خوب برای ادامه ی ساختمان خود دارید.هنوز برخی از این کتابخانه ها محدودیت های خود را دارند,که یعنی شما می توانید با نوشتن یا قرار دادن کتابخانه ی خود آن ها را توسعه دهید.

همانطور که ملاحظه کردید,در اینجا برای شما کتابخانه هایی که از قبل نوشته شده اند وجود دارند.یکی از آن ها از کامپیوتر می خواهد که,ضربه ی کیبورد را (هنگامی که شما کلیدی را فشار می دهید) دریافت کند و دیگری از ماشین (کامپیوتری که عملکردهایی را انجام می دهد) می خواهد,نتیجه ای را برگرداند.کتابخانه ها,فایل هایی هستند که شما آن ها را در آغاز برنامه قرار می دهید به فرض اینکه کامپیوتر آن دستورات را به عنوان مقدمه ای قبل از اینکه برنامه ی شما را توسعه دهد از برنامه ای دیگری دریافت کرده است.کتابخانه ها همچنین فایل های سربرگ و فایل های کامپیوتر نیز نامیده می شوند و دارای پسوند “.h” می باشند.مثال هایی از آن ها house.h,  یا  person.hمی باشند.همانطور که می بینید,آن ها می توانند هر نامی داشته باشند.هنگامی که شما ساخت کتابخانه های خود را آغاز می کنید,به آن ها نام های مرسوم و قابل تشخیص بدهید.

اولین کتابخانه که ما به آن توجه خواهیم کرد iostream نام دارد.آن از کامپیوتر می خواهد چیزهایی را روی صفحه ی مانیتور نمایش دهد.

برای آن که ببینید چطور کتابخانه را در برنامه قرار دهید,آن را ابتدای فایل قرار دهید.به مثال زیر توجه کنید:

iostream.h

برای استفاده از کتابخانه در برنامه تان,با استفاده از کلمه ی “include” قبل ار نام کتابخانه  به سادگی آن را در برنامه وارد کنید.مانند زیر:

include iostream.h

از آنجاییکه این یک زبان کامپیوتر,کامپیوتر از دستورات خاصی برای عملکرد متناسب پیروی خواهد کرد,که این زبان را از زبان های دیگر جدا می سازد.C++ با برخی کلمات رفتار خاصی دارد و برخی دیگر کاملا به شما به عنوان برنامه نویس بستگی دارد.برای مثال,کلمه ی “include” در c++ به عنوان کلمه ی خاص استفاده می شود یا یک کلمه ی با قاعده که شما می خواهید در برنامه تان استفاده کنید.در شرایط ویژه,اگر می خواهید کامپیوتر بداند “include”یعنی “من می خواهم این کتابخانه را وارد کنم” , یک نماد خاص به آن ضمیمه کنید,نماد “pound” که # می باشد,این کار را انجام می دهد.بنابراین برای وارد کردن یک کتابخانه, نماد # قبل از کلمه ی “include” قرار دهید.

به مثال زیر توجه کنید:

#include iostream.h

معمولا شما از دو نوع کتابخانه در برنامه تان استفاده خواهید کرد,کتابخانه هایی که C++ آورده و کتابخانه هایی که خودتان می نویسید.برای وارد کردن کتابخانه ی خوتان آن را بین ” ” قرار دهید.مانند زیر:

#include “books.h”

 

هنگام وارد کردن کتابخانه هایی که C++ آورده,آن را بین < > قرار دهید.مانند زیر:

 

#include <iostream.h>

به همین روش می توانید,هر تعداد کتابخانه که مناسب می دانید اضافه کنید.قبل از اضافه کردن فایل,شما نیاز دارید بدانید,آن چه فایلی است و برای چه استفاده می شود, بیشتر به برنامه ی شما بستگی خواهد داشت.برای مثال می توانید کتابخانه ای را که stdio نامیده می شود وارد کنید,مانند زیر:

#include <iostream.h>

#include <stdio.h>

منبع: www.functionx.com

C++مقدمه ای برای معرفی

 

کامپیوتر یک ماشین است که پس از دریافت دستورات و انجام ماموریتی که به آن اختصاص داده شده,نتیجه ای تولید می کند.از آنجاییکه آن یک ماشین است,انتظار دستور مختصر و مفید را برای انجام کارها دارد.نتیجه ی نهایی بستگی به فاکتورهای گوناگونی دارد که با توانایی های خاص ماشین,دستوراتی که دریافت می کند و نتیجه ی که انتظار می رود,احاطه می شوند. 

برنامه نویسی کامپیوتر,فن نوشتن دستورات (برنامه ها) است که از کامپیوتر درخواست می کند کار یا کارهایی را انجام دهد و نتیجه آن را ارائه کند.کامپیوتر دستورات را در شکل های مختلف دریافت می کند.چهار شکل از آن ها بسیار مهم هستند.

 اول دستوراتی که توسط,تولید کننده های قسمت های مختلف سخت افزار,مانند میکروپروسسور,مادربرد,فلاپی و درایو های سی دی رام و … معلوم می شوند.این قسمت ها معمولا توسط شرکت های مختلف ساخته می شوند,زمینه ها و اهداف گوناگون که قسمت های ویژه ی آن ها انجام می دهند.دستورات به میکروپروسسور  ارائه می شوند,برای مثال,می گویند که چطور محاسبات را انجام دهد,با چه سرعتی و تحت چه شرایطی.دستورات ارائه شده به مادربرد,به آن می گویند که رفتار آن مانند یک شهر که مردم و ماشین ها می توانند در آن به دلایل مختلف از یک جای شهر به جای دیگر,به عقب و جلو حرکت کنند باشد.این ممکن می سازد که اطلاعات از یک قسمت شهر به گردش درآیند,منظور از یک قسمت کامپیوتر به قسمت دیگر است. 

دستوراتی که از قبل,به قسمت های سخت افزاری شناخته شده,ارائه می شود,توسط مهندس های نرم افزار برای ارائه دومین مجموعه ی دستورات به کامپیوتر,استفاده می شوند.این دستورات به عنوان سیستم عامل شناخته می شوند,که معمولا توسط یک شرکت نوشته می شوند.این دستورات به کامپیوتر می گویند,چطور اجزای مختلف را هماهنگ کند,بطوریکه نتیجه ترکیبی از کار های متفاوت باشد.در این زمان,به کامپیوتر تعلیم داده شده که تکه های اطلاعات را از کجا دریافت می کند,با آن ها چه کاری انجام دهد,سپس نتیجه را به کجا بفرستد.در این زمان طراحی کننده های سیستم عامل,رفتارهای زیادی را به کامپیوتر به عنوان یک ماشین اعمال می کنند.یک بار دیگر در این زمان,زبان های برنامه نویسی گسترش یافته اند,بنابراین برنامه نویسان می توانند برنامه ها را به عنوان سومین مجموعه ی دستورات بنویسند.آن همانند پرورش دادن زبان هایی است که مردم شهر برای صحبت کردن با یکدیگر استفاده می کنند.از حالا (دوباره سیستم عامل گسترش یافته است) بررسی کنید که مردم برای بدست آوردن روش های انجام کارها بر طبق فرهنگ یا سلیقه ی خاص,به زبان های مختلف صحبت می کنند به طوریکه زبان یکدیگر را نمی فهمند.خوشبختانه,os یا سیستم عامل تمام این زبان ها را می فهمد(من نمی توانم این را ضمانت کنم).برخی از سیستم عامل هایی که به بازار عرضه شده اند در می بینیم:

 

Microsoft Windows 3.X, Corel Linux, IBM OS\2, Microsoft Windows 9X, Apple OS 10, Red Hat Linux, Microsoft Windows Millennium, BeOS, Caldera Linux, Microsoft Windows 2000,…

یک سیستم عامل خاص (برای مثال Microsoft Windows 98) بستگی به پردازشگر خاص(برای مثال  Intel Pentium) دارد,گاهی اوقات هم سطح محسوب می شوند.

 

برخی از زبان های برنامه نویسی که روی سیستم عامل Microsoft Windows اجرا می شوند C++, Pascal, Basic و انواع دیگر آن ها هستند.

 

  در واقع مجموعه ی سوم دستورات توسط شما به کامپیوتر ارائه می شوند,برنامه نویس از یک زبان یا بشتر استفاده می کند که سیستم عاملی که شما برنامه ریزی می کنید برای فهم آن استفاده می شود.کار شما نوشتن برنامه ها می باشد.شما به عنوان یک برنامه نویس,دستوراتی را برای بیان به کامپیوتر (در حقیقت سیستم عامل)می نویسید,مانند اینکه “اگر کاربر اینجا کلیک کرد,چه کاری باید انجام شود و اگر جای دیگر کلیک کرد چه.اگر کاربر راست کلیک کرد,چه چیز هایی باید نمایش داده شود و اگر دوبار کلیک کرد چه کاری باید انجام شود”.نوشتن این دستورات برنامه نویسی محسوب می شود,شما ابتدا باید زبان صحبت کردن با سیستم عامل را بیاموزید,آنگاه شما سازنده تر خواهید بود.برخی از برنامه های کاربردی عرضه شده در بازار را در زیر می بینیم: 

Microsoft Word, Lotus ScreenCam, Adobe Acrobat, Jasc Paint Shop Pro,… 

 

آخرین دستورات توسط کسی که از برنامه ی شما استفاده می کند ارائه می شوند.برای مثال,اگر شما Microsoft Word را نوشته باشید,به کامپیوتر خواهید گفت:”اگر کاربر روی New button در Standard toolbar کلیک کرد,یک سند خالی را نمایش بده.اما اگر کاربر به صورت File -> New…, کلیک کرد,یک محاوره ی فراخوانی کرده و اختیار بیشتری را برای ساخت سند ارائه بده.اگر همان کاربر روی هر دکمه از toolbars راست کلیک کرد, popup menu را نمایش بده,تمام نوار ابزار در دسترس باشد و او بتواند هر کدام را که می خواهد انتخاب کند.اما اگر روی سند اصلی راست کلیک کرد در اینجا فهرستی دیگری را نمایش بده.

ممکن است تا به حال فهمیده باشید که کابران برنامه ی شما بستگی به روش های شما به عنوان توسعه دهنده,برای آسان تر کردن استفاده از برنامه دارند(که بکار گرفتن نیروی تازه و تجربه خلاقیت می باشد).شما بستگی به زبان کامپیوتری که استفاده می کنید(هر زبان کامپیوتر بالا و پایین هایی دارد) و زبان کامپیوتر شما بستگی به سیستم عامل اجرا کننده دارد(سیستم عامل های مختلف,قوت و ضعف مختلفی نیز دارند).سیستم عامل بستگی به میکروپروسسور یا ماشینی که در آن اجرا می شود دارد.(بیشترین اختلاف بین میکروپروسسور ها,در سرعت پردازش اطلاعات می باشد).

 

از آنجاییکه شما می خواهید برنامه نویسی کنید,در اینجا توجه شما به زبان های برنامه نویسی می باشد.زبان های مختلفی برای دلایل مختلفی وجود دارند که توانایی های متفاوتی در انجام کارها دارند.خوشبختانه کامپیوتر می تواند بین زبان های مختلف تمایز ایجاد کند و بر طبق ان عمل کند.دستورات توسط برنامه نویس که ار کامپایلرها (compilers) یا مترجم ها(interpreters) و … برای نوشتن برنامه  استفاده می کند ارائه می شوند.نمونه هایی از این زبان ها Basic, C++, Pascal,… می باشند.

 

منبع: www.functionx.com