هم نفس

ای که شمیم یاد تو گشته مرا هم نفسی         مردم چشمم به ره است تا که تو از ره برسی
روز و شبم منوراست ز چلچراغ یاد تو                  روشنی است و خرمی به هر دری که می رسی
خزان شد و بهار شد,بوته شکوفه دار شد              زمزمه بیشمار شد ز شوق یار نو رسی
ای تو که ازعشق رخت اشک روانه می رود            نشانه ای روانه کن خجسته کن یاد کسی
نیک بگو نیک بگو ز یار نزدیک بگو                           خیز و پراکنده بکن عطری از این خوش نفسی
من که دلم خجسته شد غصه ز دستم خسته شد       قافیه دسته دسته شد های گر از ره برسی…
شعر از:حجت عرب