نسیم شبانه

به نسیمی کودکانه بنوازم ای شبانه        برسانم بی بهانه به جلوس دوستانه

بنواز گوش ما را سر و مغز و هوش ما را        برسان سروش ما را به سکوت عارفانه

بشنو که آشنایی که تو یار با وفایی        نکنی زمن جدایی چو ز ره رسد بهانه

به درخت آشنایی تو ببار روشنایی        که به شاخ با وفایی بنشسته بس جوانه

تا ببارد ابر باران تازه گردد کوهساران        به لطافت بهاران بسرودم این ترانه

شعر از :حجت عرب