نسیم خوش ترانه

سحرگاهان ز پرواز شبانه                 فرود آمد نسیمی خوش ترانه

بگفت ای عاشقان آگاه گردید               شکـفت این آسمان بیکرانه

شکوه سبزه و ابر و گل و جوی               چه می نالی تو از دست زمانه

خـرد بر صدر مجلس چون نشیند             دگر از غم نگیر آنجا نشانه

تو را در زندگی نهفته درسی                 که در مکتب نیابی زان نشانه

بیـــا تـــــا بر زمـیــن آشـنایی                   ز دل پاشـیم بذری صادقانه

که فردا نیکی و بخشایش و صلح              زند در باغ ماصـدها جوانه

شعر از حجت عرب